Een date met de natuur

Ze kwam eigenlijk net uit een relatie. Dus toen hij haar op een date vroeg twijfelde ze even. Hij had haar overtuigd met het idee van ‘koffie in de middag’. Dat voelde net even wat minder daterig en dus was ze ermee akkoord gegaan. Nu ze op de fiets zat richting dat ene leuke koffietentje baalde ze daarvan. Ze was al zo lang uit de datinggame en had geen idee meer hoe je je op eerste dates moest gedragen. Dit rokje op de fiets was bij nader inzien ook niet zo’n goed idee al vonden de mannen die ze onderweg tegen kwam dat volgens mij wel. Ze moest er stiekem om lachen. Het was wel een fijne zelfvertrouwen-boost, net wat ze nodig had op dit moment. Ze parkeerde haar fiets op de brug tegenover het koffietentje. Dit gaf haar kans om even rustig naar binnen te kijken. Zover ze kon zien was hij er nog niet.

Eenmaal binnen koos ze een tafeltje achterin zodat ze haar gezicht op de deur gericht had. Omdat het zo’n mooi weer was, hoopte ze eigenlijk dat hij het leuk zou vinden om een koffie to-go te pakken en in het park te gaan zitten. Ze keek op haar telefoon. Het was inmiddels twee uur geweest, hij was dus officieel te laat en daar hield ze niet van. Om de tijd te doden besloot ze zijn Facebook te bekijken. Toen ze zijn naam intypte, kwamen er een aantal suggesties tevoorschijn maar geen daarvan leek ook maar een beetje op de jongen van de avond ervoor. Door haar gescrol had ze niet door dat hij binnenkwam en haar richting op liep.

‘Hoi, sorry dat ik te laat ben! Gelukkig ben je er nog.’ Ze schrok en keek op van haar telefoon.

‘Hoi! Leuk om je te zien! Ja ik dacht even: hij laat me toch niet zitten he.’

‘Nou, ik had een lekke band, heel cliché ik weet het. Maar ik heb natuurlijk geen telefoon dus kon je niet bellen.’

‘O is die kapot dan? Toch niet in de wc laten vallen hé? Dat heb ik ook een keer gehad, zo kut.’ De zenuwen namen haar mond weer eens over.

‘Haha nee, ik heb nog nooit een mobiele telefoon gehad. Maar laten we dat zo bespreken. Wat wil je drinken?’

Het park was nog best een eind lopen. Stiekem had ze haar koffie al bijna op, hij dronk veel langzamer en dus liep ze met een klein bodempje nog in haar beker naast hem. Hij vertelde haar dat hij een mobiele telefoon onnodig vond en bovendien was het erg schadelijk voor het milieu. Hij haalde een groot vel papier uit z’n broekzak. Daarom stonden alle telefoonnummers van vrienden en familie. In geval van nood kon hij dus altijd even een telefoon lenen en bellen. Tijdens het wachten genoot hij van de natuur en deed hij aan meditatie. Daarom was hij zo’n evenwichtig persoon, vond hij zelf dan.

Haar gedachtes dwaalden ondertussen af naar de barbecue van gisteren. Hoe heeft ze deze jongen zo verkeerd kunnen inschatten? Hij vertelde haar toen dat hij geschiedenis studeerde en ze hadden het een tijdje over politiek gehad. Het was haar ook niet opgevallen dat hij veganistisch was en ze wist toch zeker dat zijn kleren er gisteren iets beter uitzagen. Maar misschien kwam dat ook wel door de Gin-Tonics.

‘Zullen we even op het gras gaan zitten?’ vroeg hij.

‘Ja hoor, ik heb m’n koffie wel al op inmiddels.’ Uit het niets besloot hij languit op het gras te gaan liggen met z’n ogen gesloten.

‘Je mag wel naast me komen liggen hoor.’ Zei hij

‘Uhm, nee ik blijf wel even zitten.’ Ze wist ineens niet meer wat ze moest zeggen. Ze rommelde in haar tas en stak een sigaret op. Hij opende in een keer één oog.

‘Oke dat is jammer.’ Zei hij uit het niets.

‘Sorry?’

‘Ja dat je rookt. Vind ik jammer. Maar goed als je een tijdje met mij om gaat dan kan ik je leren mediteren en dan kom je ook wel van je rookverslaving af. O en veganistisch eten is ook heel makkelijk als je het eenmaal een weekje doet. Echt ik walg inmiddels van vlees en kaas.’ Zijn ogen waren nog steeds gesloten en ze wist even niet hoe ze moest reageren.

Hij verbrak de stilte door een keiharde brul met daarna een constant laag-zoemend geluid.
Ze voelde de ogen van de rest van het park op haar gericht.
‘SSTTT’ probeerde ze nog. Maar lachte toen maar met de rest van het park mee. Ze merkte dat het hele park haar ondertussen afwachtend aankeek. Hoe ging ze hier op reageren.

‘Sorry, ik moet gaan.’ Zei ze.

‘O, ok. Moet je nog ergens heen dan?’

‘Ja, ik moet nog even een vriendin helpen met d’r scriptie en ja, de koffie is toch op.’

‘Dat is waar, vind je het goed als ik deze date met de natuur nog even voortzet?’

Terwijl ze weg liep kreeg ze goedkeurende knikjes van de andere mensen in het park. Ze pakte Google Maps erbij en typte ‘Mac Donalds’ in. Ze had opeens wel heel veel zin in een Big Mac.

britt@bwritten.nl

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer

Site gebouwd door Prosix B.V.