STATIONSTRAP EN GRATIS TANDPASTA

Afgelopen weekend ging ik al op zaterdagavond na Breda. De volgende dag zou ik namelijk mijn eerste dag werken voor een nieuw bedrijf. Ik zou gaan werken in het VIP-deck van de bloemencorso in Zundert. Het klinkt niet sexy maar…. Nee het klinkt gewoon niet sexy maar ja ach geld is geld.

Helaas ging mijn plan om een fortuin te verdienen niet door. Britt moest zo nodig van de stationstrap vallen. Ja Breda heeft een mooi, nieuw, hip,strak, fashionable station. En Brittje was daar zo door afgeleid dat ze even niet oplette en een turnkür deed waar Epke Zonderland jaloers op zou zijn. Alleen die landing, tja, nog even oefenen zullen we maar zeggen.

Pijn deed het, knie, enkel, pols alles. Maar dan die mentale pijn. Dat iedereen ziet dat jij kei hard op je gezicht gaat. AUW. Gelukkig waren de mensen van de NS zo aardig om me op te rapen en naar huis te brengen. Vervolgens kon ik mijn nieuwe werk gaan bellen om af te zeggen.

Maar dit was alleen de introductie, nu komt de kern:

Zondag werd ik wakker en realiseerde ik me dat mijn fiets nog op het station stond. Die moest ik dus even op gaan halen. Ik stapte de bus uit en liep Valkenbergpark in. En toen gebeurde het, ik was verloren. Ik wilde nog wegrennen maar het was al te laat, ze hadden me al gespot. Ik moest me er aan overgeven, dat was de enige optie. Het was namelijk roodharigen-dag in Breda. En de mensen die mij kennen weten dat ik vorige week mijn haar rood heb geverfd. Onder het motto #gingershavemorefun

Nou en fun had ik hoor. Ik kreeg gratis dingen, werd op de foto gezet en iedereen was vriendelijk. Ik hoorde er helemaal bij. Ik was een van hen. Ik deed mee aan onderzoeken over pijngrenzen en huidproblemen. En iedereen was me zo dankbaar.

Maar ik voelde me dus verschrikkelijk. Ik BEN namelijk helemaal geen ginger. Ik heb iedereen voorgelogen en ik was te laf om het te zeggen. Ik genoot liever van de gratis tandpasta en créme. Nou moet ik toegeven dat ik wel een beetje in de gingerfamilie val, ik heb een bleke huid en sproeten en ben zoals ze dat met een mooi woord zeggen ‘rossig’. Dus misschien was ik ook wel toegelaten als mezelf.

Aan die gedachte houd ik me vast: ‘Britt, je was ook wel toegelaten als jezelf.’

Maar #gingersdohavemorefun Althans op roodharigen-dag dan.

britt@bwritten.nl

Site Footer

Site gebouwd door Prosix B.V.