Terminal drie

Een laatste keer keek hij op de borden. Gate A23, dat was gelukkig niet ver meer. Acht uur met z’n benen in z’n nek in het vliegtuig, hij keek er niet echt naar uit. Gelukkig ging hij wel een toffe tijd tegemoet. Een maand rondreizen door Amerika daar had hij tenslotte de laatste twee jaar voor gespaard.

Toen hij bij de gate aankwam was het boarden nog niet begonnen. Hij plofte neer op een stoel en zette muziek op. Langzaam maar zeker begonnen steeds meer mensen om hem heen op te staan. Ze vormden een lange rij kriskras langs de stoelen. Elke keer weer verbaasde hij zich hier over. Waarom in godsnaam, zou je niet gewoon op een stoel wachten tot je het vliegveld in kan. Naast hem lag de krant van gisteren. Hij begon te lezen.

Diep verzonken in een artikel over de laatste ontslagronde in het Witte Huis onder Trump, vergat hij de tijd. Opeens voelde hij een hand op z’n schouder. Hij keek op, twee vriendelijke felblauwe ogen lachten hem toe. ‘Time to get on board Sir’. Het was de stewardess, de rij was inmiddels weg en hij kon dus zo doorlopen het vliegtuig in. Om hem heen zochten mensen hun plekje en werden koffers opgeborgen. Hij zat helemaal achteraan in het vliegtuig en moest dus nog een stukje lopen. Bij z’n rij aangekomen was er nog een stoel vrij, in de hoek bij het raam. Hij stopte z’n koffer weg. Op dat moment had zij al door dat hij het plekje naast haar had.

‘Zal ik maar even opstaan?’ vroeg ze

‘Ja dankjewel, ik zit inderdaad aan het raam.’

Hij plofte naast haar neer en pakte z’n Ipad. Z’n gespierde armen kwamen onder zijn zorgvuldig opgerolde witte overhemd uit. Stiekem gluurde ze met hem mee op z’n Ipad. Eigenlijk wilde ze een gesprekje aanknopen maar goed, wat vraag je op zo’n moment. De taal van z’n Ipad was Engels. Maar aangezien deze vlucht van Londen naar New York ging, kon hij zowel Brits als Amerikaans zijn. Z’n accent had ze tijdens dat korte gesprekje nog niet helemaal kunnen opvangen. Een paar minuten bleef ze zogenaamd in haar Vogue lezen. Vervolgens knoopte ze toch maar een gesprekje aan.

‘Ga je naar New York voor werk?’ Vroeg ze met iets te luide stem. Hij keek op en legde z’n Ipad op z’n schoot.

‘Nee, ik ga op vakantie. Of nou ja, een rondreis door Amerika. Ik vlieg naar New York en stap daar over naar Los Angeles, dat was het goedkoopste.

‘Wauw! Echt? Zo cool, ik wil dus ooit nog een keer een rondreis maken door Europa.’

‘Cool, zo te horen ben je Amerikaans, woon je in New York dan?’

De sterwardess verstoorde het gesprek omdat ze wat te drinken kwam brengen. Hij bestelde een biertje en zij een witte wijn.

‘Proost’ zei hij ‘Op acht uur samen in de lucht’

‘Proost en inderdaad ik werk en woon in Manhattan, dus ik ben op weg naar huis.’ Zei ze terwijl hij een slok nam.

Acht uur lang bleef ze geboeid naar hem luisteren. Elk detail dat hij vertelde over z’n leven vond ze ontzettend interessant. Hij was een stuk jonger, dus had eigenlijk nog niet zoveel meegemaakt. Maar kon zo boeiend vertellen over hoe hij als klein jongetje al de hele dag door bordspellen speelde. Die passie groeide toen hij in de puberteit kwam maar door en hij wilde alle bordspellen van over de hele wereld een keer geprobeerd hebben. Om anderen diezelfde ervaring te geven, begon hij een webshop. Inmiddels is die webshop uitgegroeid tot een bedrijf dat zelf bordspellen ontwikkeld en ze over de hele wereld verkoopt.

Niet veel later werd de landing ingezet. De piloot verwelkomde ons in New York en hij begon z’n spullen langzaam in te pakken. Samen liepen ze het vliegtuig uit, op weg naar de douane. De vrolijke gesprekken veranderden langzaam in een stilte. In de volgende hal zouden ze moeten gaan splitsen, zij was tenslotte Amerikaanse en kon dus in een andere rij. Hij zag dat ze een beetje zenuwachtig op haar telefoon begon te kijken.

‘Ik vond het heel gezellig met je, de afgelopen acht uur. Maar….’

Hij onderbrak haar: ‘Hier blijft het bij? Ik weet je naam niet eens’

Ze keek schuin opzij en lachte naar hem. Opeens bleef ze stil staan en hij draaide zich naar haar om. Ze was veel kleiner dan hij, maar met haar ene hand trok ze zijn hoofd een beetje naar beneden. En toen zoenden ze, ongeveer een halve minuut lang. Hij probeerde elk detail van haar in zich op te nemen en zij keek hem nog een keer diep in z’n ogen aan.

Daarna liepen ze allebei vastbesloten een andere kant op.

britt@bwritten.nl

Leave a reply:

Your email address will not be published.

Site Footer

Site gebouwd door Prosix B.V.